Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

Αγανακτισμένη αναγνώστης γράφει για την

...φάρα των δημοσιογράφων
"Νομίζω πως με αυτή την επιστολή μου δεν πρόκειται να πω κάτι καινούριο, ούτε κάτι το οποίο δεν έχει ακουστεί ξανά. Πρέπει όμως να το πώ ΚΑΙ ΕΓΩ γιατί ώρες ώρες νιώθω ότι με πνίγει και θα σκάσω! Και εφόσον, πλέον, το διαδίκτυο και τα blogs (εδώ κάπου λέω καλά λόγια για το τρωκτικό και το συγχαίρω και το ευχαριστώ κλπ κλπ) μου παρέχουν την δυνατότητα να εκφραστώ ελεύθερα σε μια υποτιθέμενη δημοκρατική χώρα που ζώ, θα το κάνω, και ας μην δημοσιευθεί ποτέ το κείμενό μου στην τελική!
Οι δημοσιογράφοι είναι η...
χειρότερη «φάρα» που υπάρχει, στην Ελλάδα τουλάχιστον. Και σας το λέει μια απλή κοπέλα, ένας απλός πολίτης, ένας απλός αναγνώστης – ακροατής – τηλεθεατής.
Κάποτε νόμιζα ότι η χειρότερη «φάρα» είναι οι πολιτικοί. Με αυτή την ιδέα μεγάλωσα παρατηρώντας γύρω μου όλα όσα συνέβαιναν. Αλλά όχι, δεν είναι οι πολιτικοί. Και θα το εξηγήσω πολύ απλά.
Ο πολιτικός, ότι και να ‘ναι βρε αδερφέ (που είναι..., και το ξέρουμε), σε τελική ανάλυση, δεν παύει να είναι εκλεγμένος. Κάποιοι από μας, αν όχι εμείς οι ίδιοι πάντα, κάποιοι άλλοι αναμεταξύ μας όμως, ηλίθιοι ίσως και με το συμπάθειο και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος πάντα, τον ψήφισαν, του έδωσαν το χρήσμα να μας «κυβερνάει». Φυσικά και δεν του επιτρέπεται να μας κλέβει και να μας κοροϊδεύει αλλά... όπως και να ‘χει, είναι εκεί πάνω που είναι, εξαιτίας του λαού, επειδή ο λάος το θέλησε, επειδή η πλεοψηφία το αποφάσισε. Βγαίνει και κάνει όσα κάνει γιατί εμείς του το επιτρέψαμε. Και αν κάποια στιγμή βάλουμε μυαλό, ίσως και να αποφασίσουμε να τον ρίξουμε, ίσως και να μην του ξαναδώσουμε ποτέ αυτή τη δύναμη που έχει σήμερα.
Τον δημοσιογράφο όμως, στον Θεό που πιστεύετε ρε παιδιά, ποιος, όχι ποιος, του έδωσε το δικαιώμα, το χρήσμα, την δύναμη να βγαίνει στο γυαλί, στο χαρτί, στο μικρόφωνο και να λέει ό,τι θέλει, να κάνει ό,τι θέλει, να πλάθει χαρακτήρες, να καθοδηγεί σκέψεις, να χειραγωγεί συνειδήσεις, να δημιουργεί ειδήσεις κατά βούληση και να κουκουλώνει γεγονότα και συμφερόντα όποτε και όπως αυτός επιθυμεί?
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά δεν θα το κάνω, όση οργή και αν ξεχειλίζει από μέσα μου για όλους αυτούς τους τυπάδες που εισχωρούν μέσα στα σπίτια μας, χωρίς να μας αφήνουν δεύτερη επιλογή (βλέπεις, κάπως πρέπει να ενημερωνόμαστε για το τί γίνεται εκεί έξω), που βγαίνουν και το παίζουν κριτές και δικαστές των πάντων, αλάθητοι (αυτοί και ο Πάπας), πανταχού παρόντες και τα πάντα επιβλέποντες, φωτεινοί παντογνώστες, με το στυλάκι του «κ. Πανεξυπνίδη» και την νοοτροπία του Μεσσία της Ελλάδος!
Είναι όλοι τους επιεικώς αποκρουστικοί, για να μην πω τίποτε πιο βαρύ και χάσω έστω και την τελευταία μου ελπίδα να δω αναρτημένο τούτο το κείμενό μου (όλοι οι καλοπληρωμένοι και όλες οι ντίβες τουλάχιστον - διατηρώ μια μικρή επιφύλαξη για κάποιους δόλιους συντάκτες και ρεπόρτερ που δουλεύουν στην αφάνεια για ένα κομμάτι ψωμί).
Θέλω να κλείσω δίνοντας σε όλους αυτούς τους «κυρίους» μια πολύτιμη συμβουλή: να κόψουν σιγά σιγά την φόρα που έχουν πάρει, να αναλογιστούν για λίγο ότι κανείς Έλληνας δεν τους όρισε ποτέ εκπρόσωπό του ή συνήγορο υπεράσπισής του, γιατί πολύ απλά κανείς Έλληνας δεν ταυτίζεται με αυτούς και τον τρόπο ζωής τους, κανείς δεν πίστεψε ποτέ ότι οι κύριοι αυτοί νοιάζονται πραγματικά για τον μισθό του ανειδίκευτου εργάτη ή την σύνταξη του ταλαίπωρου οικοδόμου. Το μόνο το οποίο θέλουμε (από δαύτους όπως λέμε και στο χωριό μου) είναι να μεταφέρουν τ! ις ειδήσεις όπως αυτές έχουν. Χωρίς σχόλια, χωρίς απόψεις, χωρίς τίποτα (αυτό δεν είναι εξάλλου το Α και το Ω που διδάσκονται στην δημοσιογραφία? Heloooo???). Μπορείτε κύριοι να λέτε μόνο τις ειδήσεις, όπου, όταν και αν αυτές υπάρχουν, χωρίς να τις παραποιείτε, χωρίς να τις διαστρεβλώνετε και κυρίως χωρίς να τις «ξεχειλώνετε» στα μακροσκελή, κουραστικά δελτία σας και στις απαράδεκτες, κίτρινες φυλλάδες σας? Αν δεν μπορείτε... από κει είναι ο δρόμος.... ανοιχτός... και εντελώς χαριστικά... επειδή είμαστε και μεγαλόψυχοι δηλαδή... σας δένουμε και τα σκυλι! ά, αν είναι να απαλλαχτούμε από την απεχθέστατη παρουσία σας"!

ΜΥΡΤΩ
http://troktiko.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια: